نقش محیط فیزیکی و روانی مدرسه در ارتقای یادگیری و تعامل دانش آموزان

محیط مدرسه نقش حیاتی در یادگیری و تعامل دانش آموزان ایفا می کند و شامل دو بعد اصلی، محیط فیزیکی و روانی است. محیط فیزیکی مناسب با نور کافی، تهویه مطلوب، طراحی کلاس انعطاف پذیر و فضای کافی برای فعالیت های گروهی موجب افزایش تمرکز، انگیزه و یادگیری فعال دانش آموزان می شود. از سوی دیگر، محیط روانی حمایت کننده شامل روابط مثبت معلم–دانش آموز، فرهنگ مدرسه مبتنی بر احترام و اعتماد، احساس امنیت و تعلق اجتماعی، باعث ارتقای تعامل اجتماعی، کاهش اضطراب و افزایش مسئولیت پذیری دانش آموزان می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب محیط فیزیکی و روانی مطلوب، بیشترین اثر را در تقویت انگیزه، مشارکت فعال و توسعه مهارت های اجتماعی دارد. طراحی کلاس ها، رنگ ها، دکوراسیون، مدیریت کلاس و فرصت های مشارکت دانش آموزان همگی از عوامل موثر در ایجاد یادگیری پایدار هستند. توجه همزمان به محیط فیزیکی و روانی، زمینه ساز یادگیری عمیق و تعامل مثبت دانش آموزان در مدرسه می باشد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی ، محیط روانی ، یادگیری فعال ، تعامل اجتماعی