نقش معاون و دبیر در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری

فرآیند یاددهی–یادگیری به عنوان هسته اصلی نظام آموزشی، تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله مدیریت آموزشی، کیفیت تدریس، تعاملات حرفه ای و فضای مدرسه قرار دارد. در این میان، نقش معاونان آموزشی و دبیران به عنوان دو رکن اساسی مدرسه، اهمیتی دوچندان می یابد. معاون آموزشی با ایفای نقش راهبری، نظارت، برنامه ریزی و پشتیبانی آموزشی و دبیران با اجرای مستقیم برنامه های درسی و تعامل روزمره با دانش آموزان، می توانند با همکاری هدفمند و حرفه ای، زمینه ساز ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری شوند. هدف این مقاله، تبیین نقش ها و کارکردهای معاون و دبیر و تحلیل تاثیر همکاری موثر میان آن ها در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری است.یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که تعامل سازنده میان معاون و دبیر، موجب همسویی اهداف آموزشی، بهبود طراحی و اجرای برنامه درسی، ارتقای روش های تدریس و افزایش اثربخشی ارزشیابی های آموزشی می شود. معاون آموزشی از طریق حمایت حرفه ای، بازخورد سازنده، فراهم سازی فرصت های یادگیری ضمن خدمت و ایجاد بستر مناسب برای نوآوری های آموزشی، می تواند نقش تسهیل گر و هدایت کننده را ایفا کند. از سوی دیگر، دبیران با انتقال تجربیات آموزشی، شناسایی نیازهای یادگیری دانش آموزان و به کارگیری روش های فعال تدریس، نقش کلیدی در تحقق اهداف آموزشی دارند.همکاری منسجم میان معاون و دبیر، به ویژه در حوزه هایی مانند برنامه ریزی آموزشی، نظارت بالینی، ارزشیابی تکوینی، استفاده از فناوری های نوین آموزشی و حل مسائل آموزشی دانش آموزان، منجر به بهبود کیفیت تدریس و افزایش انگیزه و مشارکت یادگیرندگان می شود. همچنین، این همکاری می تواند فرهنگ یادگیری حرفه ای را در مدرسه تقویت کرده و زمینه ساز یادگیری معنادار، تفکر انتقادی و مهارت حل مسئله در دانش آموزان شود. در نهایت، نتایج این بررسی نشان می دهد که ارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری مستلزم تعریف روشن نقش ها، تقویت ارتباطات حرفه ای و ایجاد الگوهای همکاری پایدار میان معاونان و دبیران است؛ امری که می تواند به بهبود کیفیت آموزش و تحقق اهداف کلان نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، دبیر ، فرآیند یاددهی–یادگیری ، همکاری حرفه ای ، کیفیت آموزش ، ارزشیابی تکوینی ، مدیریت آموزشی