واکاوی تاثیر استفاده از سکوهای آموزش مجازی بر انگیزه درونی و بهره وری آموزشی فراگیران

تحولات اخیر در فناوری های آموزشی و رشد چشمگیر استفاده از سکوهای آموزش مجازی، موجب تغییرات عمیقی در نظام های یادگیری شده است. این پژوهش با هدف واکاوی تاثیر استفاده از سکوهای آموزش مجازی بر انگیزه درونی و بهره وری آموزشی فراگیران انجام می شود که اهمیت آن از یکسو به ضرورت درک عمیق تر پیامدهای روان شناختی این تحولات و از سوی دیگر به نیاز فزاینده برای نظام مندسازی این فضاهای آموزشی بازمی گردد. مساله ای که این تحقیق به آن می پردازد، تحلیل این موضوع است که چگونه ویژگی های منحصر به فرد سکوهای آموزش مجازی (مانند انعطاف پذیری زمانی، دسترسی نامحدود و تعاملات مجازی) می توانند بر عوامل انگیزش درونی (شامل حس خودمختاری، شایستگی و ارتباط) و در نهایت بهره وری آموزشی تاثیر بگذارند. در حالی که برخی مطالعات به آثار مثبت این سکوها اشاره کرده اند، اما تحقیقات جامعی درباره سازوکارهای دقیق تاثیرگذاری آن ها بر انگیزش درونی (به عنوان پیش نیاز اصلی یادگیری عمیق) و رابطه آن با بهره وری آموزشی صورت نگرفته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از چارچوب نظریه خودتعیین گری به دنبال پاسخ به این پرسش های اساسی است که اولا کدام مولفه های سکوهای آموزش مجازی بیشترین تاثیر را بر انگیزه درونی فراگیران دارد و ثانیا چگونه می توان با بهینه سازی این محیط ها، بهره وری آموزشی را ارتقا داد. یافته های این مطالعه می تواند به طراحان آموزشی در توسعه سکوهای یادگیری موثرتر و به سیاست گذاران در تدوین راهبردهای مناسب برای افزایش کارایی نظام های آموزش مجازی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

سکوهای آموزش مجازی ، انگیزه درونی ، بهره وری آموزشی ، فراگیران ، یادگیری خودتعیین گر.