هم افزایی خلاقیت و فناوری: طراحی الگوی تلفیقی در تعمیق فرآیند یاددهی-یادگیری

در عصر دیجیتال، چالش اصلی نظام های آموزشی، گذر از سطح «مصرف کنندگی اطلاعات» به سطح «تولید خلاقانه دانش» است. پژوهش حاضر با هدف تبیین و طراحی الگویی نوین برای تلفیق روش تدریس «بدیعه پردازی» (سینکتیکس) با محیط های «یادگیری صفحه ای» (مبتنی بر نمایشگرهای دیجیتال) انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد مرور نظام مند منابع در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۳ می باشد. یافته ها نشان می دهد که یادگیری صفحه ای به تنهایی ممکن است به انفعال شناختی منجر شود، اما زمانی که با مراحل ساختاریافته ی بدیعه پردازی (قیاس مستقیم، شخصی و فشرده) ترکیب می گردد، نمایشگرها از ابزار «نمایش محتوا» به ابزار «تصویرسازی ذهنی و استعاره سازی» تبدیل می شوند. نتایج حاکی از آن است که این هم افزایی، ضمن افزایش درگیری عاطفی و شناختی فراگیران، امکان درک مفاهیم انتزاعی را از طریق «آشناسازی امر غریب» با کمک ابزارهای چندرسانه ای تسهیل می کند. در پایان، راهکارهای اجرایی برای پیاده سازی این الگو در کلاس های درس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بدیعه پردازی (Synectics) ، یادگیری صفحه ای ، خلاقیت آموزشی ، استعاره سازی ، فناوری آموزشی ، قیاس سازی.