نقش تدریس چندحسی در پرورش مسئولیت پذیری دانش آموزان: یک رویکرد مروری

هدف اصلی نظام های آموزشی نوین، صرفا انتقال دانش نیست، بلکه پرورش شهروندانی متعهد و مسئولیت پذیر است. با این حال، روش های تدریس سنتی که عمدتا بر حواس شنوایی و بینایی متمرکز هستند، اغلب در ایجاد انگیزه، درگیری عمیق و درونی سازی ارزش هایی مانند مسئولیت پذیری با چالش روبرو می شوند. این مقاله مروری با هدف تبیین ارتباط میان رویکرد تدریس چندحسی و پرورش حس مسئولیت پذیری در دانش آموزان تدوین شده است. در این پژوهش، با بررسی نظام مند منابع علمی و پژوهشی، استدلال می شود که تدریس چندحسی از طریق افزایش مشارکت فعال، تقویت خودکارآمدی، توسعه همدلی و فراهم آوردن زمینه های یادگیری مبتنی بر تجربه، به طور مستقیم و غیرمستقیم به شکل گیری و تقویت مسئولیت پذیری شخصی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان کمک شایانی می کند. یافته های این بررسی نشان می دهد که فعال سازی همزمان حواس مختلف (بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی) در فرآیند یادگیری، منجر به درک عمیق تر مفاهیم، افزایش ماندگاری مطالب و مهم تر از آن، ایجاد حس مالکیت و تعلق نسبت به فرآیند یادگیری می شود که خود سنگ بنای اصلی مسئولیت پذیری است. در نهایت، پیشنهادهای کاربردی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی جهت به کارگیری این رویکرد در کلاس های درس ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

تدریس چندحسی ، مسئولیت پذیری ، یادگیری فعال ، پرورش دانش آموز ، نظام آموزشی ، هوش های چندگانه