ابوالحسن خان فروغی، احیاگر رویکرد خویشی معنوی و روح تربیت ایرانی

این پژوهش با هدف واکاوی اندیشه های ابوالحسن فروغی، یکی از چهره های برجسته روشن فکر و فرهنگی تاریخ معاصر ایران با روش تحلیل مضمون انجام شده است. در آثار و فعالیت های علمی و فرهنگی فروغی، مضمون فراگیر «خویشی معنوی» و «احیای روح تربیت ایرانی» برجسته است. او با تکیه بر میراث فرهنگی ایران، به ویژه در حوزه هایی چون ادبیات، هنر، معارف قدیمه و دیانت، بر ضرورت پیوند میان هویت ایرانی و دستاوردهای نوین علمی و تمدنی تاکید کرده است. از دیدگاه او، تربیت ایرانی زمانی تحقق می یابد که فرد در پرتو ادبیات ملی، هنر اصیل، علوم عقلی و دینی و آموزه های اسلامی پرورش یابد و در عین حال با تمدن جدید نیز آشنا شود. این مقاله نشان داده است که خویشی معنوی و روح تربیت ایرانی در اندیشه فروغی بر مولفه هایی چون «اهمیت ادبیات در تربیت قوای عقلی و روحی ملت»، «جایگاه هنر و معماری در روح تربیت ایرانی»، «تاکید بر معارف قدیمه به عنوان سرچشمه روح تربیت ایرانی»، «جایگاه آموزه های قرآنی در روح تربیت ایرانی»، «اهمیت تبادلات فرهنگی با سایر تمدن های جهانی» و «قدرت جذب تمدنی ایران» استوار است. همچنین نشان داده شده است که ابوالحسن فروغی با تلفیق سنت و مدرنیته در پی احیای روح تربیت ایرانی بوده است.

کلیدواژه ها:

ابوالحسن فروغی ، تربیت ایرانی ، احیای هویت فرهنگی ، تجدد ، دین ، تحلیل مضمون