بررسی نحوه مواجهه انقلاب اسلامی با انقلاب مخملین (رنگی) و تاثیرات آن

پدیده انقلاب های رنگی یا مخملی که در از دهه ۱۹۹۰ میلادی به ویژه در اروپای شرقی و آسیای مرکزی رخ داد، در محافل علمی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران نیز مورد توجه قرار گرفت. این انقلاب ها، عموما با شعار گسترش دموکراسی و حقوق بشر و با استفاده از ابزارهای رسانه ای، شبکه های اجتماعی و سازمان های غیردولتی خارجی صورت پذیرفتند و در نگاه نخبگان ایران، نوعی جنگ و تغییر نظام از درون تلقی شدند. همچنین انقلاب مخملین مبتنی بر چارچوب های نظری جامعه مدنی نوین و نظریه مقاومت مقاومت مدنی است که هدف آن کسب مشروعیت بین المللی از طریق بسیج ظاهری توده هاست. در مقابل جمهوری اسلامی با اتکا به مفهوم مردم سالاری دینی و گفتمان استکبارستیزی، یک چارچوب پارادایمی جایگزین ارائه می دهد که تلاش می کند نارضایتی های ساختاری را از مسیر نفوذ غرب جدا سازد. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی و ستنر شواهد موجود درباره بررسی نحوه مواجهه انقلاب اسلامی با انقلاب مخملین (رنگی) و تاثیرات آن تدوین شده است. برای دستیابی به هدف این مطالعه، جستجوی نظام مند در پایگاه های علمی معتبر داخلی و خارجی با استفاده از کلیدواژه های مرتبط صورت گرفت و بررسی حدودا ۳۰ مقاله پژوهشی مرتبط، انجام گرفته است. یافته های بدست آمده از مطالعات مروری روی پژوهش های منتخب، نشان می دهد که تجربه های پیشین داخلی (مانند وقایع سال ۱۳۸۸) موجب تقویت ساز و کارهای شناختی- امنیتی کشور در برابر جنگ روانی و عملیات های هماهنگ رسانه ای شده است. از منظر سیاست گذاری فرهنگی، عمده منابع داخلی بر لزوم تقویت هویت ملی- مذهبی به عنوان سدی در برابر نفوذ ارزش های غربی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

انقلاب مخملین ، نظام سیاسی ایران ، جنگ نرم ، مقاومت فرهنگی.