بازاندیشی در سیره حسینی و نهضت عاشورا با رویکردی انتقادی و عصری

در دنیای پرشتاب معاصر، فهم عمیق و کاربردی از میراث های فکری و عملی تمدن اسلامی، به ویژه سیره معصومین، ضرورتی اجتناب ناپذیر است؛ زیرا چالش های پیچیده اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اخلاقی امروز، بازخوانی این الگوهای متعالی را از منظری نو، اجتناب ناپذیر می سازد. هدف از این پژوهش، تحلیل و تبیین وجوه مغفول یا کمتر تبیین شده از سیره امام حسین و نهضت عاشورا با رویکردی انتقادی و با بهره گیری از ابزارهای تحلیلی علوم اجتماعی، فلسفه تاریخ و هرمنوتیک معاصر است. این مطالعه، از روش کیفی با تکنیک تحلیل محتوای متون اصیل تاریخی، کلامی و حدیثی (مانند لهوف، ارشاد، تاریخ طبری) و همچنین مقایسه تطبیقی با نظریه های مدرن جامعه شناختی بهره می برد. یافته های اصلی پژوهش حاضر نشان داد که نهضت عاشورا نه تنها یک رویداد تاریخی صرف، بلکه الگویی پویا و چندوجهی برای مواجهه با چالش های عصر حاضر است؛ این سیره، مبانی نظری و عملی بی بدیلی را برای اصلاح طلبی اجتماعی، مقاومت در برابر ستم و تبیین مفهوم عدالت در جهان امروز ارائه می دهد و با تاکید بر بعد اخلاقی و معرفتی آن، راهگشای بسیاری از معضلات جهانی است.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی ، رهایی بخشی ، سیره حسینی ، نظریه انتقادی ، هرمنوتیک