تاثیر سبک های ارتباطی و مدیریت هیجانی معلم بر رفتارهای اجتماعی و خودباوری دانش آموزان

این مقاله مروری به بررسی تاثیر سبک های ارتباطی و مدیریت هیجانی معلم بر رفتارهای اجتماعی و خودباوری دانش آموزان می پردازد. در این راستا، اهمیت تعاملات معلم و دانش آموز و نقش آن در رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. سبک های ارتباطی معلم شامل نحوه تعامل، بازخورددهی، مشارکت فعال و توجه به نیازهای فردی دانش آموزان است و می تواند محیط کلاس را به فضایی حمایت کننده و انگیزشی یا محدودکننده و تنش زا تبدیل کند. مدیریت هیجانی معلم نیز شامل توانایی شناسایی، تنظیم و هدایت هیجانات خود و دانش آموزان است و نقش کلیدی در کاهش تنش های کلاسی، ایجاد امنیت روانی و افزایش انگیزه یادگیری دارد. بررسی روابط بین این دو عامل و پیامدهای آن ها نشان می دهد که سبک های ارتباطی و مدیریت هیجانی معلم به صورت مکمل و تعامل محور، رشد رفتارهای اجتماعی و تقویت خودباوری دانش آموزان را تسهیل می کنند. این تاثیرات شامل تقویت مهارت های همکاری، همدلی، حل مسئله، کنترل هیجانات و اعتماد به توانایی های فردی دانش آموزان می شود. مقاله همچنین به ارائه پیشنهادهای کاربردی برای ارتقای مهارت های ارتباطی و هیجانی معلمان، ایجاد محیط های مشارکتی و حمایتی و تقویت رفتارهای اجتماعی و خودباوری دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که توجه نظام مند به سبک های ارتباطی و مدیریت هیجانی معلم می تواند زمینه ساز تربیت نسلی خودباور، مسئولیت پذیر و توانمند باشد و نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

سبک های ارتباطی ، مدیریت هیجانی ، رفتارهای اجتماعی ، خودباوری ، معلم