نقش روشهای تدریس مبانی بر همکاری گروهی در افزایش تعامل اجتماعی و یادگیری کوثر کودکان ابتدایی

یادگیری موثر در دوره ابتدایی، علاوه بر انتقال مفاهیم درسی، نیازمند تقویت مهارت های اجتماعی و تعامل فعال دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش های تدریس مبتنی بر همکاری گروهی در افزایش تعامل اجتماعی و یادگیری کودکان ابتدایی انجام شد. استفاده از روش های تدریس مشارکتی و گروهی، زمینه ای را فراهم می کند که دانش آموزان بتوانند در فرآیند یادگیری فعال مشارکت کنند، نظرات خود را بیان کنند و مهارت های حل مسئله و همکاری را توسعه دهند. نتایج نشان داد که دانش آموزانی که در کلاس هایی با فعالیت های گروهی و مشارکتی شرکت داشتند، توانایی های اجتماعی بالاتری داشتند. این توانایی ها شامل مهارت های ارتباطی، همکاری، ابراز نظر، گوش دادن فعال و حل تعارض بود. علاوه بر این، تعامل مداوم با همسالان باعث افزایش اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و انگیزه یادگیری در کودکان شد. محیط های آموزشی که فرصت های گروهی و مشارکتی کافی فراهم می کنند، دانش آموزان را تشویق می کنند تا به صورت فعال در فرآیند یادگیری شرکت کرده و مفاهیم درسی را عمیق تر درک کنند. یادگیری مشارکتی تاثیر مثبت بر یادگیری تحصیلی و رشد شناختی کودکان دارد. دانش آموزان در فعالیت های گروهی بهتر می آموزند چگونه با یکدیگر تعامل داشته باشند و از نظرات دیگران برای حل مسائل و یادگیری مفاهیم جدید استفاده کنند. این روش ها موجب افزایش انگیزه، تقویت مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله و ارتقای توانایی تصمیم گیری جمعی در کودکان می شوند. در نتیجه، یادگیری گروهی، علاوه بر مزایای اجتماعی، باعث بهبود کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی نیز می شود. از سوی دیگر، پژوهش حاضر نشان داد که فعالیت های گروهی می توانند شکاف بین آموزش سنتی و نیازهای اجتماعی کودکان را کاهش دهند. در کلاس های سنتی، دانش آموزان غالبا نقش منفعل دارند و فرصت محدودی برای تعامل و همکاری دارند. در مقابل، یادگیری مشارکتی و فعالیت های گروهی، محیط آموزشی را به فضایی فعال، حمایتی و انگیزشی تبدیل می کند که دانش آموزان را برای تعامل، مشارکت و حل مسائل گروهی آماده می سازد. به طور کلی، نتایج این پژوهش تاکید می کند که به کارگیری روش های تدریس مبتنی بر همکاری گروهی در مدارس ابتدایی ضروری است. این روش ها نه تنها مهارت های اجتماعی و تعامل دانش آموزان را تقویت می کنند، بلکه یادگیری فعال، اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و انگیزه تحصیلی آنان را نیز ارتقا می دهند. بنابراین، معلمان و برنامه ریزان آموزشی می توانند با طراحی فعالیت های گروهی هدفمند و مشارکتی، محیط های یادگیری موثر و پویا ایجاد کنند که همزمان رشد اجتماعی و شناختی کودکان را تقویت می کند و آن ها را برای مواجهه با چالش های تحصیلی و اجتماعی آینده آماده می سازد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، همکاری گروهی ، تعامل اجتماعی ، یادگیری کودکان ، آموزش ابتدایی