بررسی رابطه سلامت روان دانش آموزان و اثربخشی روش های نوین کلاس داری

این مقاله با هدف تبیین و مرور اسنادی رابطه سلامت روان دانش آموزان با «اثربخشی روش های نوین کلاس داری» طراحی شده است و تمرکز آن بر سازوکارهای میانجی گر در سطح کلاس (اقلیم/جو کلاس، کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، و کاهش رفتارهای مسئله زا) قرار دارد (Mitchell et al., ۲۰۱۷).پیش فرض مفهومی مقاله آن است که کلاس داری اثربخش به عنوان مجموعه ای از راهبردهای رفتاری و آموزشی مبتنی بر شواهد مانند تعیین انتظارات روشن، روتین های پایدار، بازخورد اختصاصی و افزایش فرصت های پاسخ دهی می تواند پیامدهای رفتاری و اجتماعی-هیجانی دانش آموزان را بهبود دهد و از این مسیر با مولفه های سلامت روان در مدرسه پیوند برقرار کند (Mitchell et al., ۲۰۱۷).از سوی دیگر، ادبیات سلامت روان مدرسه نشان می دهد که مدرسه و خدمات مبتنی بر مدرسه (از مداخلات عمومی تا مداخلات انتخابی/نشان دار) به عنوان یکی از بسترهای کلیدی ارتقای دسترسی و پیشگیری/مداخله زودهنگام در حوزه مشکلات روانی–اجتماعی دانش آموزان تلقی می شوند و همین امر ضرورت توجه به «کلاس» را به عنوان واحد اجرایی روزمره برجسته می سازد (Mellin et al., ۲۰۲۲).

کلیدواژه ها:

: سلامت روان دانش آموزان ، کلاس داری نوین ، مدیریت کلاس درس ، اقلیم کلاس ، پیامدهای اجتماعی-هیجانی ، مدرسه محور