رابطه سبک های تدریس معلم و میزان مشارکت دانش آموزان در کلاس

مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس یکی از مولفه های اساسی موفقیت تحصیلی و تحقق اهداف آموزشی است. پژوهش حاضر به بررسی رابطه میان سبک های تدریس معلمان و میزان مشارکت دانش آموزان در محیط کلاس درس می پردازد. سبک های تدریس معلم، به شیوه هایی اطلاق می شوند که معلم برای انتقال مفاهیم، مدیریت کلاس و تعامل با دانش آموزان به کار می گیرد و می توانند شامل سبک تدریس فعال، معلم محور، مشارکتی و مبتنی بر پروژه باشند. مشارکت دانش آموزان نیز به میزان حضور ذهنی، فعالیت عملی، پرسشگری، همکاری گروهی و علاقه مندی آنان در فرایند یادگیری اشاره دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های تدریس مشارکتی و فعال، نقش بسیار موثری در افزایش انگیزه، خودکارآمدی و مشارکت دانش آموزان ایفا می کنند، در حالی که سبک های تدریس معلم محور و صرفا انتقال محتوا، مشارکت فعال را کاهش می دهند. این نتایج حاکی از آن است که معلمان با انتخاب شیوه تدریس متناسب با نیازهای دانش آموزان و شرایط کلاس، می توانند تجربه یادگیری تعاملی و موثری فراهم کنند. همچنین، ایجاد محیط کلاس حمایتگر و فرصت برای بیان نظر، پرسش و فعالیت گروهی، به تقویت مشارکت دانش آموزان منجر می شود. پژوهش حاضر تاکید می کند که سبک تدریس معلم نه تنها بر یادگیری شناختی، بلکه بر جنبه های اجتماعی و انگیزشی دانش آموزان تاثیر مستقیم دارد و می تواند شاخص کلیدی در طراحی راهبردهای آموزشی موثر باشد

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، تدریس مشارکتی ، مدیریت کلاس ، انگیزه تحصیلی