تاثیر سبک های تربیتی والدین بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رفتار، شخصیت و عملکرد تحصیلی کودکان دارد. سبک های تربیتی والدین، شامل شیوه های تعامل، نظارت، حمایت و تعیین حدود است و می تواند اثرات مستقیم و غیرمستقیم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. این مقاله با روش مروری، تاثیر سه سبک تربیتی اصلی (دموکراتیک، مستبدانه و سهل گیرانه) را بر پیشرفت تحصیلی بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد سبک تربیتی دموکراتیک با ویژگی های حمایت عاطفی، گفت وگوی سازنده، نظارت منطقی و ایجاد استقلال، بیشترین تاثیر مثبت را بر انگیزه، خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی دارد. در مقابل، سبک مستبدانه با کنترل شدید و کمبود ارتباط گرم، و سبک سهل گیرانه با عدم نظارت کافی، به کاهش انگیزه و افت عملکرد تحصیلی منجر می شود. بنابراین آموزش والدین و ترویج سبک تربیتی دموکراتیک، از ضرورت های مهم در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری است.

کلیدواژه ها:

سبک تربیتی والدین ، پیشرفت تحصیلی ، خودکارآمدی ، انگیزه تحصیلی ، خانواده