روانشناسی اصالت در رهبری: گذار از مدیریت دستوری به راهبری انسان محور

این مقاله، به بررسی ارتباط بنیادین میان اصول روانشناسی اصالت و شیوه های نوین مدیریت در سازمان های امروزی می پردازد. در عصری که سرمایه های انسانی و خلاقیت به مزیت رقابتی اصلی تبدیل شده اند، الگوهای مدیریت سنتی مبتنی بر کنترل و دستور، کارایی خود را از دست داده اند. مسئله اصلی این پژوهش، “بحران اصالت” در محیط های کاری است که منجر به بی انگیزگی، فرسودگی شغلی و کاهش بهره وری کارکنان می شود. این مقاله با استفاده از روش مروری-تحلیلی، استدلال می کند که مدیریت اصیل یک سبک یا تکنیک نیست، بلکه تجلی بیرونی سلامت و خودآگاهی روانی مدیر است. یافته های کلیدی نشان می دهند که مدیریت اصیل بر چهار ستون روانشناختی استوار است: ۱) خودآگاهی عمیق و پذیرش خود، ۲) شفافیت رابطه ای مبتنی بر اعتماد، ۳) منظر اخلاقی درونی شده و ۴) پردازش متوازن اطلاعات. نتیجه گیری می شود که سازمان ها برای پرورش رهبران اصیل، باید از آموزش های مهارتی صرف فراتر رفته و بر توسعه ظرفیت های روانشناختی مدیران از طریق مربی گری، تمرین های تاملی و ایجاد فرهنگ امنیت روانی سرمایه گذاری کنند. در پایان، پیشنهادات کاربردی مشخصی برای مدیران، واحدهای منابع انسانی و سازمان ها جهت نهادینه سازی این رویکرد ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

رهبری اصیل ، مدیریت انسان محور ، روانشناسی مثبت گرا ، خودآگاهی ، سرمایه روانشناختی ، امنیت روانی ، فرسودگی شغلی.