آسیب شناسی طرح تدبیر بر اساس مدل سوات در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی طرح تدبیر در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز بر اساس مدل SWOT انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت، اکتشافی بوده و با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) اجرا شده است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۱۰ نفر از مدیران، اساتید دانشگاه و کارشناسان آموزش وپرورش شهر اهواز و در بخش کمی شامل ۴۹۶ نفر از مدیران و معاونان مدارس ابتدایی ناحیه دو بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۱۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۸۶/۰) محاسبه شد.یافته های بخش کیفی، مبتنی بر تحلیل عامل اکتشافی، نشان داد نقاط ضعف طرح تدبیر شامل فقدان رویکرد برنامه ای و نظام گرا، بی توجهی به کارکردهای چندگانه مدرسه، ضعف در رویکرد تخصصی و مهارتی مدیریت، ناپایداری ارزیابی های مدرسه ای، ضعف زیرساخت های فناورانه، کمبود فرهنگ کار مشارکتی، نبود جو حمایتی و ضعف مدیریتی مدارس است. همچنین نقاط قوت طرح شامل ویژگی های فردی مدیران و ویژگی های سازمانی مدارس شناسایی شد. تهدیدات طرح تدبیر شامل عدم مشارکت عوامل اجرایی، غلبه بخشنامه محوری و کمیت گرایی، موانع ساختاری، آموزشی، مدیریتی، سیاسی–اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بود. فرصت های شناسایی شده نیز الزامات قانونی و تمرکززدایی در نظام آموزشی را دربرمی گیرد.نتایج بخش کمی نشان داد میانگین مولفه های نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای طرح تدبیر در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز در سطح معناداری ۰۵/۰ بالاتر از حد متوسط است. در مجموع، اجرای اثربخش طرح تدبیر می تواند زمینه ساز رشد حرفه ای مدیران مدارس باشد؛ با این حال، موفقیت این طرح مستلزم توجه جدی به رویکردهای بومی و شرایط اجرایی مدارس است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، طرح تدبیر ، مدل سوات ، مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز