بررسی نقش همدلی در فرآیند آموزش و پرورش و راهکارهای پرورش آن در دانش آموزان دوره ابتدایی

همدلی (Empathy) به عنوان یکی از مولفه های کلیدی هوش هیجانی، نقشی بنیادین در شکل گیری روابط اجتماعی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. هدف این پژوهش، تبیین مفهوم همدلی، بررسی جایگاه آن در آموزش ابتدایی و شناسایی راهکارهای عملی برای پرورش این مهارت در دانش آموزان است. با استفاده از روش مروری و تحلیل محتوای کیفی، مشخص شد که همدلی مهارتی اکتسابی است که می تواند از طریق آموزش مستقیم، قصه گویی، نقش سازی و ایجاد جو عاطفی در کلاس درس تقویت شود. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزان دارای همدلی بالاتر، از عملکرد تحصیلی بهتر، روابط اجتماعی سالم تر و سازگاری بیشتری برخوردارند. این مقاله تاکید دارد که تربیت اخلاقی و آموزشی بدون در نظر گرفتن بعد عاطفی و همدلی، ناقص است.

کلیدواژه ها:

همدلی ، آموزش ابتدایی ، هوش هیجانی ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، ارتباط معلم و شاگرد.