نقش و جایگاه فعالیت های پرورشی و فوق برنامه در تکوین هویت، سلامت روان و جامعه پذیری دانش آموزان: یک مطالعه مروری

نظام های آموزشی کارآمد در هزاره سوم، تمرکز خود را از صرف انتقال دانش (آموزش) به سمت تربیت همه جانبه (پرورش) تغییر داده اند. هدف این پژوهش، بررسی نقش فعالیت های پرورشی و فوق برنامه در ارتقای مهارت های اجتماعی، سلامت روان و شکل گیری هویت دانش آموزان است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری است که با بررسی اسناد بالا دستی و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های پرورشی (هنری، ورزشی، مذهبی و اجتماعی) همبستگی معناداری با کاهش اضطراب، افزایش عزت نفس، بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت هویت ملی و دینی دارد. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود بودجه، کلیشه ای بودن برنامه ها و تمرکز افراطی بر کنکور، اثربخشی این فعالیت ها را محدود کرده است. در نهایت، راهکارهایی جهت مدرن سازی فعالیت های پرورشی و مشارکت محور کردن آن ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، فوق برنامه ، جامعه پذیری ، سلامت روان ، هویت دانش آموزی ، مهارت های زندگی.