ارتباط حوزه عمران در بهبود فرآیند تصمیمات توسعه ای مدیریت شهری

با رشد شتابان شهرنشینی و پیچیده تر شدن چالش های زیست محیطی و اجتماعی، نیاز به یک الگوی توسعه پایدار در شهرها بیش از هر زمان دیگری احساس می شود. مهندسی عمران به عنوان یکی از پایه های اصلی توسعه زیرساخت های شهری، جایگاه مهمی در تحقق اهداف پایداری دارد. یافته های دیگر تحقیقات نشان می دهد که مشارکت فعال جامعه بیشترین تاثیر مثبت را در تحقق اهداف پروژه ها داشته و نقش بی بدیل آن در تسهیل فرآیندهای اجرایی، افزایش شفافیت و ارتقاء احساس مالکیت عمومی نسبت به پروژه ها برجسته شده است. همچنین، عدالت اجتماعی و نحوه تخصیص عادلانه منابع، از عوامل حیاتی در دستیابی به توسعه متوازن محسوب می شود که در صورت بی توجهی، منجر به بروز نارضایتی های اجتماعی و کاهش بهره وری پروژه ها خواهد شد. در کنار این عوامل، به کارگیری فناوری های نوین مانند سامانه های مدیریت پروژه، GIS، هوش مصنوعی و استفاده از سیستم های اطلاعاتی باعث بهبود بهره وری، کاهش هزینه ها و ارتقاء کیفیت اجرا شده است. مطلوب خواهد بود که با ارتقاء سطح شفافیت در فرآیندهای مالی، گسترش ظرفیت های آموزشی و فناورانه، و نهادینه سازی مشارکت شهروندی، مسیر تحقق پروژه های عمرانی با سرعت، کارآمدی و کیفیت بیشتری همراه شود. این رویکرد می تواند زمینه ساز تحقق توسعه پایدار شهری و افزایش رضایت شهروندان گردد.

کلیدواژه ها:

توسعه ، تصمیم ، مدیریت شهری ، عمران