آینده آموزش دانش آموزان با هوش مصنوعی

حس تعلق به مدرسه یکی از مولفه های بنیادین سلامت روانی، انگیزش تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان به شمار می آید و نقش معلم در شکل گیری و تقویت این حس غیرقابل انکار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در ایجاد و توسعه حس تعلق به مدرسه در میان دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد حس تعلق به مدرسه و نقش معلم (شامل مولفه هایی مانند حمایت عاطفی، تعامل مثبت، عدالت آموزشی و مدیریت کلاس) گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره تحصیلی مربوطه تشکیل دادند که با روش نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که بین رفتار حمایتی معلم، کیفیت تعامل معلم–دانش آموز و شیوه مدیریت کلاس با حس تعلق به مدرسه رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. معلمانی که با دانش آموزان رابطه ای صمیمانه، محترمانه و همراه با درک تفاوت های فردی برقرار می کنند، زمینه افزایش مشارکت، احساس امنیت و وابستگی عاطفی دانش آموزان به مدرسه را فراهم می سازند. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه به نقش حرفه ای و عاطفی معلمان در سیاست گذاری ها و برنامه های آموزشی جهت تقویت حس تعلق به مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

حس تعلق به مدرسه ، نقش معلم ، تعامل معلم–دانش آموز ، حمایت عاطفی ، محیط آموزشی