بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

خانواده نخستین و تاثیرگذارترین نهاد تربیتی در زندگی کودک محسوب می شود و شیوه های فرزندپروری والدین نقش بنیادینی در شکل گیری ویژگی های شخصیتی، رفتاری و اجتماعی فرزندان ایفا می کند. مهارت های اجتماعی به عنوان مجموعه ای از توانایی ها که فرد را قادر می سازد روابط موثر، سازگارانه و مبتنی بر احترام متقابل با دیگران برقرار کند، از عوامل مهم سازگاری روانی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان به شمار می آید. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با اتکا بر یافته های پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد سبک فرزندپروری مقتدرانه بیشترین تاثیر مثبت را بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه می توانند زمینه ساز ضعف در تعاملات اجتماعی و بروز مشکلات رفتاری شوند. یافته های این پژوهش بر ضرورت آگاهی بخشی به والدین و تقویت سبک های فرزندپروری سالم در راستای ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، خانواده ، تربیت