«نقش فناوری و هوش مصنوعی در تحول آموزش و پرورش: فرصت ها، چالش ها و چشم انداز آینده»

در دنیای معاصر که فناوری های نوین به سرعت در حال پیشرفت هستند، هوش مصنوعی و فناوری های مرتبط با آن به عنوان عوامل کلیدی در تحول بنیادین نظام های آموزش و پرورش ظهور کرده اند. این مقاله با هدف بررسی جامع نقش فناوری و هوش مصنوعی در دگرگونی فرآیندهای یاددهی-یادگیری، به کاوش فرصت های پیش رو، چالش های موجود و چشم اندازهای آینده می پردازد. فرصت هایی نظیر یادگیری شخصی سازی شده، ارزیابی هوشمند و خودکار، دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی و تقویت مهارت های قرن بیست و یکم، از جمله مزایای برجسته این فناوری ها به شمار می روند که می توانند کیفیت آموزش را به طور چشمگیری ارتقا بخشند و یادگیری را فراگیرتر و کارآمدتر سازند. با این حال، چالش هایی مانند نابرابری دیجیتال و شکاف دسترسی، مسائل اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی و امنیت داده ها، خطر تبعیض الگوریتمی، و نیاز به آموزش و آماده سازی معلمان و سیاست گذاران، موانع جدی در مسیر ادغام موفق این فناوری ها ایجاد کرده اند. روش شناسی این پژوهش بر پایه مرور نظام مند و تحلیلی ادبیات علمی موجود، با تمرکز بر مطالعات داخلی و بین المللی معتبر، استوار است تا تصویری متوازن از وضعیت کنونی ارائه دهد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای ایجاد نظام های آموزشی پویا و تطبیقی دارد، اما تحقق این پتانسیل مستلزم سیاست گذاری های هوشمند، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و توجه به جنبه های فرهنگی و اجتماعی است. در نهایت، چشم انداز آینده آموزش و پرورش با ادغام مسئولانه و اخلاق محور فناوری و هوش مصنوعی، به سوی نظامی فراگیر، عادلانه و نوآورانه حرکت خواهد کرد که نه تنها دانش آموزان را برای چالش های آینده آماده می سازد، بلکه به توسعه پایدار جوامع نیز کمک می کند. این مطالعه دلالت های عملی مهمی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس، معلمان و پژوهشگران دارد و بر لزوم اقدامات هماهنگ برای بهره برداری حداکثری از این تحولات تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، تحول آموزش و پرورش ، یادگیری شخصی سازی شده ، چالش های اخلاقی ، نابرابری دیجیتال ، فرصت های نوین آموزشی ، چشم انداز آینده