شیوه های موثر در افزایش کیفیت آموزش مجازی به دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-2-6_117

تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل شیوه های موثر در افزایش کیفیت آموزش مجازی برای دانش آموزان و تبیین مزایا و چالش های مرتبط با آن انجام شده است.ضرورت و اهمیت: با گسترش سریع آموزش مجازی به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، و با توجه به چالش های موجود در تضمین اثربخشی و عدالت در این محیط ها، شناسایی راهکارهای مبتنی بر شواهد برای بهینه سازی فرآیند یاددهی-یادگیری در فضای دیجیتال یک ضرورت پژوهشی و عملی است.روش پژوهش: این مطالعه به روش مرور نظام مند منابع (Systematic Review) با رویکردی تحلیلی-توصیفی انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق جستجوی ساختاریافته در پایگاه های اطلاعاتی معتبر علمی و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط به زبان های فارسی و انگلیسی گردآوری و سپس مورد تحلیل کیفی قرار گرفتند.یافته ها و نتایج: یافته ها نشان می دهد که افزایش کیفیت آموزش مجازی در گرو اتخاذ رویکردی چندبعدی و نظام مند است. موثرترین شیوه ها در چهار حوزه اصلی دسته بندی شدند:۱. حوزه طراحی آموزشی: طراحی محتوای چندرسانه ای مبتنی بر اصول روانشناسی شناختی (مانند نظریه بار شناختی)، به کارگیری الگوهای آموزشی ترکیبی و استفاده از گیمیفیکیشن.۲. حوزه تعامل و مشارکت: ایجاد جامعه های مجازی یادگیری، تقویت تعامل معلم-دانش آموز و دانش آموز-دانش آموز از طریق ابزارهای تعاملی، و فراهم کردن فضای امن برای مشارکت تمامی یادگیرندگان.۳. حوزه پشتیبانی و ارزیابی: ارائه پشتیبانی فنی و عاطفی مستمر، طراحی نظام ارزیابی سازنده و مبتنی بر بازخورد سریع، و استفاده از تحلیل داده های یادگیری برای نظارت بر پیشرفت.۴. حوزه توسعه حرفه ای: آموزش مستمر معلمان در حوزه پداگوژی دیجیتال و سواد رسانه ای.همچنین، مزایای بارز آموزش مجازی از جمله انعطاف پذیری، شخصی سازی یادگیری، توسعه مهارت های سده بیست ویکم و کاهش هزینه ها شناسایی و در مقابل، چالش هایی چون شکاف دیجیتالی، فرسودگی معلمان و دانش آموزان، و دشواری در ارزیابی اصیل مورد تاکید قرار گرفت.نتیجه گیری نهایی: نتیجه کلی حاکی از آن است که آموزش مجازی باکیفیت، صرفا یک انتقال فناورانه نیست، بلکه یک تحول آموزشی است که نیازمند بازاندیشی در نقش معلم، طراحی محتوا و ارزشیابی است. آینده مطلوب در آموزش ترکیبی هوشمند نهفته است که در آن مزایای هر دو محیط حضوری و مجازی به شکلی یکپارچه و مبتنی بر نیازهای یادگیرنده، ادغام می شوند.

نویسندگان

مرضیه پودینه

لیسانس امور تربیتی

زهرا زارعی

لیسانس علوم تربیتی

سمیه هراتی مختاری

لیسانس زیست شناسی

عصمت حیدری

لیسانس الهیات