واکاوی پدیدارشناسانه نابرابری دیجیتال و تعمیق شکاف آموزشی در مناطق کم برخوردار

در دهه های اخیر، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به عنوان “برابرکننده بزرگ” (The Great Equalizer) معرفی شده بود؛ با این وعده که دسترسی به دانش را دموکراتیزه خواهد کرد. اما شواهد تجربی نشان می دهد که فناوری در غیاب زیرساخت های عادلانه، نه تنها نابرابری را کاهش نداده، بلکه به عنوان یک “تسریع کننده نابرابری” عمل کرده است. این پژوهش به بررسی مفهوم “شکاف دیجیتال” در سه سطح (دسترسی، مهارت، و بهره وری) می پردازد و تاثیر آن را بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مناطق محروم و حاشیه ای تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که فقدان دسترسی سخت افزاری، پایین بودن سواد دیجیتال والدین و معلمان، و نبود محتوای بومی سازی شده، چرخه ای از “فقر آموزشی” را ایجاد کرده است که منجر به ترک تحصیل پنهان و آشکار می شود. مقاله با ارائه راهکارهایی مبتنی بر “عدالت توزیعی” و “توانمندسازی محلی” به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

نابرابری دیجیتال ، شکاف آموزشی ، مناطق محروم ، عدالت آموزشی ، سواد دیجیتال ، یادگیری الکترونیکی ، اثر متیو (Matthew Effect).