شکاف دیجیتال نوین: نابرابری در دسترسی به «سواد هوش مصنوعی» در مدارس

ظهور سریع هوش مصنوعی (AI) و ابزارهای مولد مانند مدل های زبانی بزرگ، پارادایم جدیدی را در آموزش و پرورش ایجاد کرده است. در حالی که بحث های پیشین پیرامون “شکاف دیجیتال” بر دسترسی فیزیکی به سخت افزار و اینترنت متمرکز بود، اکنون شاهد ظهور “شکاف دیجیتال نوین” هستیم که ریشه در نابرابری در “سواد هوش مصنوعی” دارد. این مقاله به بررسی ابعاد این شکاف جدید می پردازد و استدلال می کند که دسترسی صرف به ابزارهای هوش مصنوعی کافی نیست؛ بلکه توانایی درک، استفاده انتقادی و تعامل موثر با این سیستم هاست که تعیین کننده موفقیت تحصیلی و شغلی آینده دانش آموزان خواهد بود. یافته ها نشان می دهند که مدارس برخوردار، در حال ادغام مهارت های مهندسی پرامپت و تفکر الگوریتمی در برنامه های درسی هستند، در حالی که مدارس محروم همچنان با چالش های زیرساختی دست و پنجه نرم می کنند. این نابرابری می تواند منجر به تعمیق طبقات اجتماعی در عصر اقتصاد هوشمند شود.

کلیدواژه ها:

شکاف دیجیتال نوین ، سواد هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، نابرابری آموزشی ، مدارس هوشمند.