بررسی تاثیر گفت وگوی تربیتی در خانواده بر تنظیم هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر گفت وگوی تربیتی در خانواده بر تنظیم هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان دره شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم مدارس دولتی شهرستان دره شهر بود که بر اساس برآوردهای آموزشی حدود ۱۲۰۰ نفر را در بر می گرفت. از میان جامعه آماری، ۲۹۱ نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه گفت وگوی تربیتی خانواده بارنز و اولسون (۱۹۸۵)، پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس و جان (۲۰۰۳) و پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین گفت وگوی تربیتی در خانواده و تنظیم هیجانی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱, r=۰.۵۴) و همچنین بین گفت وگوی تربیتی در خانواده و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (p<۰.۰۱, r=۰.۵۷). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد گفت وگوی تربیتی در خانواده توانست به طور معناداری تنظیم هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان را پیش بینی کند (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸) و حدود ۳۸ درصد از واریانس متغیرهای وابسته توسط این متغیر تبیین شد. یافته های پژوهش بیانگر آن است که افزایش کیفیت گفت وگوی تربیتی در خانواده می تواند نقش مهمی در بهبود توانایی دانش آموزان در مدیریت هیجان ها و ارتقای سازگاری اجتماعی آنان ایفا کند و به عنوان یک عامل حمایتی موثر در سلامت روان و رشد اجتماعی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گفت وگوی تربیتی در خانواده ، تنظیم هیجانی ، سازگاری اجتماعی