تحلیل تاثیر مداخلات آموزشی مبتنی بر هنر بر کاهش اضطراب ریاضی و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به درس ریاضیات

اضطراب ریاضی یکی از چالش های جدی در نظام آموزشی ایران است که موجب افت عملکرد، کاهش اعتمادبه نفس و شکل گیری نگرش منفی نسبت به ریاضی در میان دانش آموزان می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات آموزشی مبتنی بر هنر در کاهش اضطراب ریاضی و بهبود نگرش دانش آموزان پایه نهم نسبت به درس ریاضی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزشی از فعالیت های هنری (طراحی هندسی، نقاشی الگوهای عددی و ساخت ماکت های فضایی) در آموزش ریاضی استفاده کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی دریافت نمود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب ریاضی عبدی (۱۳۹۶) و پرسشنامه نگرش نسبت به ریاضیات رضایی (۱۳۹۸) بود. نتایج تحلیل آماری با آزمون t مستقل نشان داد بین میانگین اضطراب ریاضی دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد (p < ۰.۰۱) و همچنین نگرش دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به ریاضیات به طور معناداری مثبت تر شد. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری عناصر هنری در آموزش ریاضی می تواند به صورت موثر احساس مثبت، خلاقیت و لذت یادگیری را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، آموزش مبتنی بر هنر ، نگرش تحصیلی ، یادگیری خلاق ، ریاضیات مدرسه ای