بررسی ارتباط توانمندسازی و رضایت شغلی مدیران مدارس ابتدایی شهرستان سنقر

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط توانمندسازی و رضایت شغلی مدیران مدارس ابتدایی شهرستان سنقر می باشد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است که جامعه آماری آن را کلیه مدیران مدارس ابتدایی شهرستان سنقر تشکیل دادند، که به دلیل محدود بودن جامعه آماری، کل جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه توانمند سازی شورت و راینهارت(۱۹۹۱)،و پرسشنامه توصیف شغلی(JDI) اسمیت و همکاران(۱۹۶۹)می باشد به منظورتعیین روایی صوری محتوایی، از نظرات متخصصین و پایایی پرسشنامه ها ازآلفای کرونباخ(به ترتیب ۸۷% و ۸۰%)استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی(ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه)استفاده گردید. یافته ها نشان داد بین توانمندسازی و رضایت شغلی مدیران مدارس ابتدایی شهرستان سنقر، رابطه وجود دارد(۶۹۲/۰ =r و ۰۰۰۱/=P). یافته های حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد توانمندسازی توانسته اندحدود ۴۵ درصد از واریانس تغییرات تعهد شغلی را پیش بینی کنند. در نهایت می توان گفت توانمند سازی باعث افزایش تسلط مدیران بر شغل خود و محیط مدارس می شود لذا افزایش آن می تواند زمینه تسلط روانی و عاطفی مدیران بر شغل خود را بهبود و به تبع، رضایت شغلی آن ها را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، رضایت شغلی ، مدیران مدارس