بازاندیشی در برنامه ریزی درسی با رویکرد شایستگی محور و تاثیر آن بر کیفیت آموزش

تحولات شتابان اجتماعی، علمی و فناورانه، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی برنامه ریزی درسی را بیش از پیش آشکار کرده است. یکی از رویکردهای نوین و اثرگذار در پاسخ به این چالش ها، برنامه ریزی درسی مبتنی بر شایستگی است که تمرکز آن بر پرورش توانمندی های کاربردی، تلفیق دانش، مهارت و نگرش، و آماده سازی یادگیرندگان برای مواجهه موثر با موقعیت های واقعی زندگی است. این مقاله با هدف بازاندیشی در برنامه ریزی درسی با رویکرد شایستگی محور و بررسی تاثیر آن بر کیفیت آموزش تدوین شده است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و بر پایه مطالعات نظری و اسنادی، ابعاد مختلف برنامه ریزی درسی شایستگی محور از جمله اهداف آموزشی، محتوای درسی، روش های یاددهی–یادگیری و شیوه های ارزشیابی را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های مطالعه نشان می دهد که استقرار برنامه ریزی درسی مبتنی بر شایستگی، موجب ارتقای معنادار کیفیت آموزش از طریق افزایش یادگیری عمیق، بهبود مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت تفکر انتقادی و افزایش پیوند میان آموزش و نیازهای واقعی جامعه می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که موفقیت این رویکرد مستلزم توانمندسازی معلمان، بازطراحی نظام ارزشیابی و فراهم سازی زیرساخت های آموزشی مناسب است. در نهایت، مقاله بر ضرورت حرکت نظام مند از برنامه های محتوامحور به برنامه های شایستگی محور به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی شایستگی محور ، کیفیت آموزش ، یادگیری عمیق ، ارزشیابی آموزشی ، توانمندسازی معلمان