بررسی تاثیر آموزش راهبردهای خود تنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. خودتنظیمی به عنوان یکی از مولفه های اساسی یادگیری موثر، نقش تعیین کننده ای در توانایی دانش آموزان برای برنامه ریزی، نظارت، کنترل و ارزشیابی فرایند یادگیری ایفا می کند و در سال های اخیر توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. در دوره ابتدایی، که پایه های شناختی، انگیزشی و رفتاری یادگیری شکل می گیرد، آموزش نظام مند راهبردهای خودتنظیمی می تواند زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای استقلال یادگیرندگان باشد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی–کاربردی، به تبیین ابعاد نظری خودتنظیمی، ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی و نقش آموزش هدفمند این راهبردها در بهبود نتایج آموزشی می پردازد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی است و با بهره گیری از روش های متداول پژوهش های آموزشی، تاثیر آموزش راهبردهای شناختی، فراشناختی و انگیزشی خودتنظیمی بر عملکرد تحصیلی آنان مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش راهبردهای خودتنظیمی می تواند به افزایش انگیزش درونی، بهبود مدیریت زمان، ارتقای مهارت های مطالعه و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان منجر شود. یافته ها همچنین بیانگر آن است که مداخلات آموزشی مبتنی بر خودتنظیمی، در صورت انطباق با ویژگی های رشدی دانش آموزان ابتدایی، اثربخشی بالاتری خواهند داشت. بر این اساس، توجه برنامه ریزان درسی و معلمان به آموزش راهبردهای خودتنظیمی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و تحقق اهداف آموزشی دوره ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، راهبردهای یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش خودتنظیمی