آموزش ترکیبی؛ پل میان سنت و نوآوری در یادگیری
محل انتشار: فصل نامه پژوهش برتر، دوره: 1، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BART-1-1_488
تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404
چکیده مقاله:
آموزش ترکیبی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی، تلاش می کند تا مزایای آموزش سنتی و فناوری های نوین دیجیتال را با یکدیگر تلفیق کند و تجربه ای جامع، منعطف و موثر برای یادگیرندگان فراهم آورد. این رویکرد امکان یادگیری حضوری و آنلاین را همزمان فراهم می کند و فرصت مشارکت فعال دانش آموزان، تعامل معلم و یادگیرنده، و تجربه های عملی را بهبود می بخشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش ترکیبی به عنوان پلی میان روش های سنتی و نوآورانه در یادگیری انجام شده است. آموزش ترکیبی موجب افزایش انگیزه، مشارکت و خلاقیت دانش آموزان می شود و امکان یادگیری شخصی سازی شده را فراهم می آورد. این روش با بهره گیری از فناوری های آموزشی، ابزارهای دیجیتال و فعالیت های تعاملی، محدودیت های آموزش سنتی را کاهش می دهد و یادگیری را به تجربه ای فعال و معنادار تبدیل می کند. همچنین، آموزش ترکیبی توسعه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری گروهی را تسهیل می کند و به ایجاد تعامل موثر میان یادگیرندگان و معلمان کمک می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که تلفیق یادگیری حضوری و مجازی موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انعطاف پذیری و دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی می شود و تجربه یادگیری غنی تری برای دانش آموزان ایجاد می کند.
کلیدواژه ها:
آموزش ترکیبی ، یادگیری فعال ، نوآوری آموزشی ، آموزش حضوری و مجازی ، مهارت های تفکر انتقادی ، یادگیری معنادار ، تلفیق سنت و فناوری.
نویسندگان
نصراله اسماعیلی
کارشناسی علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور واحد دهلران