نقش داستان گویی دیجیتال در تقویت مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان ابتدایی

در عصر دیجیتال، آموزش و یادگیری دستخوش تحولات عمیقی شده است که یکی از مهم ترین آن ها، ورود فناوری های نوین به حوزه تعلیم و تربیت است. داستان گویی دیجیتال به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، توانسته است توجه محققان و معلمان را به خود جلب کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش داستان گویی دیجیتال در تقویت مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. داستان گویی دیجیتال، ترکیبی از هنر سنتی داستان سرایی با ابزارهای چندرسانه ای مانند تصویر، صدا، موسیقی و انیمیشن است که محیطی تعاملی و جذاب برای یادگیری فراهم می آورد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که استفاده از داستان گویی دیجیتال می تواند انگیزه دانش آموزان برای خواندن و نوشتن را افزایش دهد، درک مطلب آن ها را بهبود بخشد و خلاقیت و تفکر انتقادی آن ها را تقویت کند. همچنین، این روش به دانش آموزان کمک می کند تا با ساختارهای روایی آشنا شوند و مهارت های نوشتاری خود را در قالب های مختلف توسعه دهند. تحقیق حاضر با روش کتابخانه ای و تحلیل اسناد و مدارک انجام شده و از منابع معتبر داخلی و خارجی استفاده کرده است. نتایج نشان می دهد که یکپارچگی فناوری در فرآیند یاددهی-یادگیری، به ویژه در سنین پایین، می تواند تاثیرات مثبت و پایداری بر توسعه مهارت های زبانی داشته باشد. داستان گویی دیجیتال با ایجاد فرصت هایی برای تعامل فعال، همکاری گروهی و بازخورد فوری، محیطی پویا برای یادگیری ایجاد می کند که در آن دانش آموزان نه تنها مصرف کننده محتوا، بلکه تولیدکننده آن نیز هستند. این امر باعث می شود که یادگیری معنادارتر و ماندگارتر شود. علاوه بر این، داستان گویی دیجیتال با رویکردی چندحسی، نیازهای یادگیری متنوع دانش آموزان را پاسخ می دهد و فرصت هایی برای یادگیری شخصی سازی شده فراهم می آورد. این پژوهش پیشنهاد می کند که معلمان و برنامه ریزان آموزشی از پتانسیل داستان گویی دیجیتال برای غنی سازی برنامه های درسی و ارتقای کیفیت آموزش سواد بهره مند شوند و در عین حال، به آموزش و توانمندسازی معلمان در این زمینه توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

داستان گویی دیجیتال ، سواد خواندن ، مهارت های نوشتاری ، دانش آموزان ابتدایی ، فناوری آموزشی ، رسانه های چندگانه ، یادگیری تعاملی