تحلیل گفتمان سند تحول بنیادین آموزش و پرورش با تاکید بر گفتمان اسلامی-ایرانی پیشرفت

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان مهم ترین سند سیاستی و راهبردی نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران، حاصل تلاشی نظام مند برای بازتعریف ماموریت ها، اهداف و کارکردهای آموزش و پرورش در چارچوب ارزش های اسلامی و مقتضیات فرهنگی و اجتماعی ایران معاصر است و این سند با اتکا بر مبانی فلسفی، انسان شناختی و معرفت شناختی خاص، تلاش می کند الگوی متفاوتی از پیشرفت آموزشی را در برابر الگوهای مسلط و عمدتا غرب محور توسعه آموزشی ارائه دهد و بر ضرورت پیوند میان تعلیم، تربیت و هویت دینی و ملی تاکید نماید، در این میان مفهوم گفتمان اسلامی–ایرانی پیشرفت به عنوان یکی از دال های مرکزی اسناد بالادستی نظام جمهوری اسلامی، نقش تعیین کننده ای در شکل دهی به زبان، مفاهیم و جهت گیری های سند تحول بنیادین ایفا می کند و شاکله معنایی آن را سامان می دهد، تحلیل گفتمان به عنوان رویکردی نظری و روشی، امکان واکاوی لایه های پنهان معنایی، مفروضات ایدئولوژیک و سازوکارهای بازتولید قدرت در متون سیاستی را فراهم می سازد و از این حیث ابزار مناسبی برای فهم عمیق تر محتوای سند تحول بنیادین محسوب می شود، پژوهش حاضر با هدف تحلیل گفتمان سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و با تاکید بر گفتمان اسلامی–ایرانی پیشرفت انجام شده و می کوشد چگونگی بازنمایی این گفتمان، دال های محوری و مفاهیم کلیدی آن را در متن سند مورد بررسی و تحلیل قرار دهد،

کلیدواژه ها:

تحلیل گفتمان ، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ، گفتمان اسلامی–ایرانی پیشرفت ، سیاست گذاری آموزشی ، تحول آموزشی