نقش آموزگار ابتدایی در پرورش کودکان تاب آور ، انعطاف پذیر و مثبت نگر برای مقابله با چالش های روزمره

تربیت کودکان انعطاف پذیر، تاب آور و مثبت نگر، یکی از اهداف مهم آموزش ابتدایی به شمار می آید و نقش آموزگار در این فرایند، اساسی و تعیین کننده است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی جایگاه آموزگار ابتدایی در پرورش مهارت های روانی و هیجانی کودکان پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که رفتار، روش های تدریس و تعامل آموزگار با کودکان، محیط کلاس و توجه به تفاوت های فردی، نقش کلیدی در تقویت تاب آوری، انعطاف پذیری و نگرش مثبت ایفا می کنند. ایجاد محیط کلاس حمایتی و امن، ارائه فرصت های حل مسئله، فعالیت های مشارکتی و بازی محور، آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی، ارائه بازخورد مثبت و توجه به نیازهای فردی، از جمله روش های موثر در تقویت این مهارت ها هستند. همچنین، آموزگار با الگو بودن در مواجهه با چالش ها و ارائه راهنمایی هدفمند، کودکان را قادر می سازد تا با اعتمادبه نفس، انگیزه و نگرش مثبت، فشارها و ناکامی ها را مدیریت کنند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که پرورش مهارت های روانی و هیجانی کودکان، یک فرایند چندبعدی و سیستماتیک است و موفقیت آن مستلزم ترکیب محیط آموزشی حمایتی، روش های تدریس موثر و توجه به ویژگی های فردی دانش آموزان می باشد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، تاب آوری ، نگرش مثبت ، آموزگار ابتدایی.