بررسی تاثیر توانمندسازی روان شناختی بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی سرمایه روان شناختی و رضایت شغلی کارکنان اداره آموزش و پرورش طارم

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر توانمندسازی روان شناختی بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی سرمایه روان شناختی و رضایت شغلی می باشد. پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی بوده و جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان اداره آموزش و پرورش طارم می باشند که تعدادشان ۳۰۰ نفر بوده و به روش نمونه گیری غیراحتمالی دردسترس وبراساس جدول مورگان تعداد ۱۶۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه است که پایایی آن به روش آلفای کرونباخ بالاتر از ۷/۰ برآورد شد و روایی آن به روش روایی محتوا با کسب نظر اساتید و خبرگان مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری توسط نرم افزار آماری Smart PLS۳ استفاده شد. یافته ها نشان داد که توانمندسازی روان شناختی بر سرمایه روان شناختی، رضایت شغلی و رفتار کاری نوآورانه به میزان ۵۴۴/۰، ۵۸۱/۰ و ۳۶۸/۰ و در سطح معناداری بالاتر از ۹۶/۱+ تاثیر دارد. همچنین تاثیر سرمایه روان شناختی و رضایت شغلی بر رفتار کاری نوآورانه به ترتیب ۲۲۸/۰ و ۲۳۷/۰ و در سطح معناداری بالاتر از ۹۶/۱+ بود. تاثیر سرمایه روان شناختی بر رضایت شغلی ۲۵۲/۰ و در سطح معناداری بالاتر از ۹۶/۱+ بود. نقش میانجی سرمایه روان شناختی و رضایت شغلی در رابطه توانمندسازی روان شناختی و رفتار کاری نوآورانه نیز مورد تایید قرار گرفت. بر اساس یافته ها می توان گفت که با ارتقای سرمایه روان شناختی، توانمندسازی روان شناختی و رضایت شغلی می توان زمینه مساعدی را برای بروز رفتار کاری نوآورانه در اداره کل آموزش و پرورش طارم ایجاد نمود.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، توانمندسازی روان شناختی ، رضایت شغلی ، رفتار کاری نوآورانه