آثار مثبت کلاس های تعاملی و فناوری محور بر افزایش علاقه و درک عمیق یادگیرندگان

تحقیقات اخیر نشان دهنده اهمیت رویکردهای تعاملی و فناوری محور در فرآیند آموزش و یادگیری است. هدف این مقاله بررسی آثار مثبت کلاس های تعاملی و فناوری محور بر افزایش علاقه و درک عمیق یادگیرندگان در محیط های آموزشی است. با توجه به نظریه های یادگیری اجتماعی و کنش گری، این مقاله به تحلیل اثرات یادگیری تجربی و استفاده از فناوری های نوین آموزشی می پردازد. روش شناسی تحقیق شامل بررسی مستندات علمی و مطالعات مرتبط به موضوع است، که شامل مقالات، کتاب ها و پژوهش های میدانی می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که کلاس های تعاملی با استفاده از فناوری های آموزشی، ضمن فراهم آوردن فضایی جذاب و خلاق، سبب تقویت انگیزه و اشتیاق یادگیرندگان به یادگیری می شوند. این روش ها همچنین به یادگیرندگان این امکان را می دهند تا به صورت فعال در فرآیند یادگیری مشارکت کرده و با استفاده از تجارب عملی، مفاهیم را به طور عمیق تری درک کنند. علاوه بر این، نتایج نشان می دهد که یادگیری ترکیبی، که شامل ارتباط بین آموزش آنلاین و حضوری است، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و توسعه مهارت های اجتماعی و همکاری در میان دانش آموزان کمک کند. لذا، این پژوهش بر اهمیت طراحی و به کارگیری استراتژی های آموزشی نوین تاکید دارد که به نیازها و ویژگی های یادگیرندگان عصر دیجیتال پاسخگو باشد. در نهایت، یافته های این تحقیق می تواند به معلمان و برنامه ریزان آموزشی در فراهم آوردن محیط های یادگیری موثر و معنادار کمک کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، فناوری محور ، انگیزش یادگیرندگان ، یادگیری تجربی ، یادگیری ترکیبی.