سهم هوش مصنوعی در شخصی سازی و بهینه سازی روش های تدریس در کلاس درس

در عصر حاضر، فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) به عنوان یک عامل تحول آفرین و توانمندساز، جایگاه خود را در تمامی عرصه ها، از جمله محیط های آموزشی تثبیت کرده است. این مقاله با هدف بررسی نقش فاوا در بهبود فرآیند یادگیری و تدریس نگاشته شده است. یافته ها به وضوح نشان می دهند که ادغام هوشمندانه فاوا در محیط های آموزشی، منجر به خلق فرصت های یادگیری تعاملی، پویا و دانش آموزمحور می شود. از طریق ابزارهایی همچون نرم افزارهای آموزشی، تخته های هوشمند، کلاس های درس معکوس، و محیط های یادگیری ترکیبی، فرآیند تدریس از حالت سنتی و یک سویه خارج شده و به تجربه ای مشارکتی و خلاقانه تبدیل می گردد. این فناوری ها با ارائه محتوای چندرسانه ای (شامل متن، تصویر، صدا و ویدئو)، درک مفاهیم پیچیده را برای یادگیرندگان تسهیل می کنند و به معلمان این امکان را می دهند تا با توجه به سبک های یادگیری متفاوت، به شیوه ای منعطف تدریس کنند. همچنین، فاوا با فراهم آوردن دسترسی به انبوهی از منابع اطلاعاتی به روز و معتبر در سراسر جهان، افق دانش را برای معلمان و دانش آموزان گسترش می دهد. مطالعات داخلی، از جمله تحقیقات فتحی واجارگاه و همکاران (۱۳۹۱) بر نقش فاوا در توسعه حرفه ای معلمان و ایجاد یادگیری فعال تاکید دارند. در سطح بین مللی نیز پژوهش هایی همچون مطالعه شیخ علی و همکاران (۲۰۲۱) نشان می دهند که استفاده از فاوا، انگیزه و درگیری تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری افزایش می دهد. با این حال، موفقیت در این مسیر مستلزم توجه به چالش هایی مانند دسترسی عادلانه به امکانات، تربیت نیروی انسانی متخصص و تغییر نگرش اساتید و معلمان است. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که فاوا نه به عنوان یک ابزار کمکی، بلکه به عنوان یک جزء جدایی ناپذیر از اکوسیستم آموزشی مدرن، ظرفیت آن را دارد که کیفیت، کارایی و اثربخشی فرآیند یاددهی-یادگیری را به صورت بنیادین متحول سازد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) ، فرآیند یادگیری ، فرآیند تدریس ، محیط های آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، منابع دیجیتال.