مطالعه تطبیقی بین روش تدریس معلم محور و یادگیرنده محور

تحولات نظام های آموزشی معاصر نشان می دهد که شیوه های سنتی تدریس مبتنی بر انتقال یک سویه دانش، دیگر پاسخ گوی نیازهای یادگیرندگان در جوامع دانشی امروز نیست. در این میان، روش های تدریس معلم محور و یادگیرنده محور به عنوان دو رویکرد اساسی در فرآیند یاددهی–یادگیری، همواره مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت بوده اند. روش معلم محور بر نقش مرکزی معلم در هدایت کلاس و انتقال محتوا تاکید دارد، در حالی که روش یادگیرنده محور، یادگیری فعال، مشارکت فراگیران و نقش تسهیل گر معلم را برجسته می سازد. بررسی تطبیقی این دو رویکرد می تواند به درک دقیق تری از میزان اثربخشی هر یک در تحقق اهداف آموزشی منجر شود.هدف پژوهش حاضر، مقایسه روش تدریس معلم محور و یادگیرنده محور از نظر تاثیر بر کیفیت یادگیری، مشارکت تحصیلی و درک مفهومی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکردی علمی و مبتنی بر شواهد تجربی، تلاش می کند نشان دهد کدام یک از این روش ها می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق تر و پایدارتر شود. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی موثر برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی در انتخاب و به کارگیری روش های تدریس کارآمد باشد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس معلم محور ، روش تدریس یادگیرنده محور ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، کیفیت آموزش