بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی بر میزان یادگیری خود راهبر دانش آموزان

در دنیای امروز تحصیل بخش مهمی از زندگی افراد را تشکیل می دهد و کمیت و کیفیت تحصیل نقش مهمی در آینده افراد ایفا می کند. ازاین رو ، موفقیت فراگیران همواره از اولویتهای نظام های تربیتی است. یکی از عوامل موثر بر این موفقیت، فعال بودن یادگیرندگان در مسیر یادگیری است. یادگیری فعال پایدارترین نوع یادگیری است که فراگیر بیش از یاددهنده در فرایند یادگیری سهم دارد. در واقع، در فرایند یاددهی –یادگیری یکی از مواردی که بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان و حتی رضایت و خرسندی آنها تاثیر دارد یادگیری خودراهبر است . پژوهش حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی بر میزان یادگیری خودراهبر دانش آموزان بپردازد. روش تدریس مشارکتی می تواند محیطی شاد برای دانش آموزان ایجاد کند و یادگیری بهتر و پایدارتری را به ارمغان بیاورد. همچنین با ایجاد محیط یادگیری جذاب، تعاملی و مشارکتی می تواند نتایجی بهتر را نسبت به الگوهای متداول در رسیدن به هدف مهم خودراهبری دانش آموزان در یادگیری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، یادگیری خودراهبر ، دانش آموزان