تحلیل تاثیر برنامه ریزی تحصیلی فردمحور بر بهبود عملکرد درسی دانش آموزان با سطح یادگیری پایین

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MISCONF02_1784

تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404

چکیده مقاله:

برنامه ریزی تحصیلی فردمحور به عنوان یکی از رویکردهای نوین در آموزش، توجه ویژه ای به نیازها، توانمندی ها و شرایط خاص هر دانش آموز دارد و این رویکرد به ویژه در بهبود عملکرد درسی دانش آموزان با سطح یادگیری پایین اهمیت پیدا می کند. دانش آموزانی که با چالش های یادگیری روبرو هستند، اغلب نیازمند راهکارهای آموزشی ویژه ای هستند که توانایی های آن ها را شناسایی و تقویت کند. در این پژوهش، تاثیر برنامه ریزی تحصیلی فردمحور بر بهبود عملکرد درسی این دسته از دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس تحلیل داده های گردآوری شده از مطالعات داخلی و بین المللی، نشان داده شده است که طراحی برنامه های آموزشی مطابق با ویژگی های شناختی، عاطفی، اجتماعی و فرهنگی هر دانش آموز، می تواند به طور قابل توجهی باعث ارتقاء انگیزه، خودکارآمدی و نهایتا بهبود نمرات و مهارت های تحصیلی شود.مطالعات متعددی مانند تحقیقات جینسون و همکاران (۲۰۱۹) در ایالات متحده و پژوهش فارسی زاده (۱۳۹۸) در ایران، اثرات مثبت برنامه ریزی فردمحور را در کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان گزارش کرده اند. علاوه بر این، رویکرد فردمحور کمک می کند تا معلمان بتوانند به شکلی هدفمند و موثر به نقاط ضعف و قوت هر دانش آموز بپردازند و از روش های آموزشی متنوع و انعطاف پذیر بهره گیرند. در این میان، توجه به ابعاد مختلف یادگیری شامل شناختی، عاطفی و اجتماعی، از جمله عوامل کلیدی موفقیت این رویکرد است.این پژوهش با هدف بررسی دقیق ابعاد مختلف برنامه ریزی تحصیلی فردمحور و تحلیل تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان با سطح یادگیری پایین، بر اساس چارچوب نظری معتبر و مطالعات میدانی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری برنامه های تحصیلی فردمحور نه تنها موجب بهبود کیفیت آموزش و ارتقاء سطح یادگیری می شود، بلکه باعث افزایش اعتماد به نفس و خودپذیری دانش آموزان نیز می گردد. همچنین، این روش قادر است شکاف های آموزشی موجود را کاهش دهد و فرصت های یادگیری عادلانه تری را برای دانش آموزان فراهم آورد.در نهایت، پیشنهاد می شود که معلمان و مدیران آموزشی با بهره گیری از اصول برنامه ریزی فردمحور، شرایطی را فراهم آورند تا دانش آموزان با سطح یادگیری پایین بتوانند در محیطی حمایتی و متناسب با نیازهایشان رشد کنند. این رویکرد می تواند به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی در ارتقاء نظام آموزشی کشورها مطرح شود و در سیاست گذاری های آموزشی جایگاه ویژه ای داشته باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی تحصیلی فردمحور ، عملکرد درسی ، دانش آموزان با یادگیری پایین ، انگیزه تحصیلی ، آموزش فردی

نویسندگان

لیلا پای برجا

آموزگار آموزش و پرورش

صفورا غلام زاده باقر آبادی

آموزگار آموزش و پرورش

صدیقه پای برجا

آموزگار آموزش و پرورش

امید عماری

آموزگار آموزش و پرورش