(بررسی تاثیر شیوه تدریس معلم ادبیات فارسی بر علاقه مندی دانش آموزان به درس ادبیات)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه تدریس معلم ادبیات فارسی بر میزان علاقه مندی دانش آموزان به درس ادبیات فارسی انجام شده است. ادبیات فارسی به عنوان یکی از دروس اساسی نظام آموزشی، نقش مهمی در تقویت هویت فرهنگی، پرورش ذوق ادبی و توسعه مهارت های زبانی دانش آموزان ایفا می کند؛ با این حال، کاهش علاقه مندی دانش آموزان به این درس در سال های اخیر به یکی از چالش های مهم آموزشی تبدیل شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و بررسی پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که شیوه تدریس معلم تاثیر معناداری بر نگرش و میزان علاقه مندی دانش آموزان نسبت به درس ادبیات فارسی دارد. روش های تدریس سنتی و معلم محور که بیشتر بر حفظ مطالب و انتقال یک سویه اطلاعات تاکید دارند، اغلب موجب کاهش انگیزش تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان می شوند. در مقابل، استفاده از روش های نوین و دانش آموزمحور مانند بحث گروهی، تحلیل خلاق متون ادبی، داستان خوانی مشارکتی، بهره گیری از فناوری های آموزشی و توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان، نقش موثری در افزایش علاقه مندی، درک عمیق تر مفاهیم ادبی و مشارکت فعال دانش آموزان دارد. همچنین تعامل مثبت معلم با دانش آموزان، ایجاد فضای آموزشی پویا و حمایت کننده و توجه به علایق و نیازهای آنان از عوامل کلیدی در شکل گیری نگرش مثبت نسبت به درس ادبیات فارسی محسوب می شود. در نهایت، یافته های پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس ادبیات فارسی و توانمندسازی معلمان در استفاده از روش های فعال و خلاق آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

شیوه تدریس ، ادبیات فارسی ، علاقه مندی دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، نقش معلم