نقش مدیر در به کارگیری ظرفیت محله و مسجد در برنامه های تربیتی مدرسه

هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش محوری مدیر مدرسه در شناسایی و به کارگیری ظرفیت های نهادهای محلی، به ویژه مسجد، در طراحی و اجرای برنامه های تربیتی مدرسه است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور منابع معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد مدیر مدرسه به عنوان پل ارتباطی اصلی، با ایفای نقش های رهبری، هماهنگ کننده و تسهیل گر، می تواند زمینه تعاملی پویا و سودمند بین مدرسه، مسجد و بافت محلی فراهم آورد. این تعامل می تواند به غنی سازی ابعاد هویتی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان، افزایش سرمایه اجتماعی محله، و نهایتا تحقق اهداف تربیتی در چارچوبی فراگیر و مبتنی بر واقعیت های فرهنگی-اجتماعی منجر شود. مهم ترین راهکارهای عملی شناسایی شده عبارتند از: نیازسنجی مشترک، طراحی پروژه های مشارکتی (مانند اردوهای محله بنیاد، مشاوره های گروهی با حضور روحانیون آگاه)، و ایجاد سازوکارهای رسمی برای تبادل منابع و ظرفیت ها. نتیجه کلی آن است که مدیریت آگاه و فعال، شرط لازم برای تبدیل محیط پیرامون مدرسه از یک ظرفیت بالقوه به عاملی بالفعل در فرآیند تربیت نسل است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، مشارکت محلی ، مسجد ، برنامه های تربیتی ، جامعه پذیری ، سرمایه اجتماعی.