معارف اسلامی با چاشنی خلاقیت های ادبی جهت تقویت دانش آموزان

هدف این مقاله، بررسی تاثیر به کارگیری روش های ادبی خلاق در آموزش معارف اسلامی به دانش آموزان و نقش آن در افزایش اثربخشی، عمق یابی و ماندگاری مفاهیم دینی است. روش تحقیق به کار گرفته شده در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و با مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای سنتی و صرفا نقل محور در آموزش معارف اسلامی، با چالش هایی مانند کاهش جذابیت، فقدان مشارکت فعال و سطحی نگری در یادگیری مواجه است. در مقابل، تلفیق هنرهای ادبی همچون داستان پردازی خلاق، شعر و نثر ادبی، نمایش نامه نویسی، خاطره نویسی ادبی و ایفای نقش (Role-playing) در قالب دروس معارف اسلامی می تواند ضمن جذب حسی و عاطفی دانش آموز، به درونی سازی مفاهیم، تقویت تفکر انتقادی و پرورش قوه تخیل کمک شایانی نماید. این پژوهش به ارائه الگوهای عملی مانند تبدیل روایات تاریخی و اخلاقی به داستان کوتاه، سرودن شعر در وصف فضایل اهل بیت(ع)، نگارش نمایش نامه بر اساس وقایع صدر اسلام و خلق کارهای ادبی مشارکتی می پردازد. نتایج نهایی حاکی از آن است که «ادبیات» به مثابه یک پل ارتباطی قدرتمند، می تواند فاصله میان متن ثابت دروس معارف و دنیای پویا و ذهن خلاق دانش آموز معاصر را پر کند، انگیزه یادگیری را افزایش دهد و تربیت دینی را به تجربه ای شخصی، معنادار و ماندگار تبدیل نماید. این مقاله در پایان، پیشنهاد هایی را برای گنجاندن موثر خلاقیت های ادبی در برنامه ریزی درسی، تربیت معلمان و تولید محتوای آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معارف اسلامی ، خلاقیت ادبی ، آموزش دینی ، دانش آموزان ، روش های فعال تدریس ، داستان پردازی ، تربیت دینی.