تاثیر روش های تدریس فعال بر افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان دوره متوسطه اول

انگیزه یادگیری یکی از مهم ترین عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی و موفقیت دانش آموزان است که کیفیت و اثربخشی فرآیند آموزشی را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد. در این میان، استفاده از روش های تدریس فعال که دانش آموزان را درگیر فرآیند یادگیری می کند، به عنوان راهکاری موثر برای افزایش انگیزه یادگیری شناخته شده است. هدف این تحقیق، بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان دوره متوسطه اول است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون کنترل شده بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم مدارس شهرستان لالی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که نمونه ای به تعداد ۸۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزه یادگیری بود که در دو مرحله قبل و بعد از اجرای روش های تدریس فعال در کلاس ها تکمیل گردید. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی وابسته و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که استفاده از روش های تدریس فعال موجب افزایش معنادار انگیزه یادگیری دانش آموزان شد (p < ۰.۰۱). همچنین این روش ها تاثیر مثبت بر مشارکت و تعامل دانش آموزان در کلاس داشتند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان دوره متوسطه اول برای افزایش انگیزه یادگیری از روش های تدریس فعال بهره مند شوند و برنامه های آموزشی مرتبط با این روش ها در دوره های تربیت معلم تقویت گردد. این مطالعه اهمیت استفاده از روش های تدریس فعال را در ارتقای انگیزه یادگیری و بهبود کیفیت آموزش نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، انگیزه یادگیری ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری تعاملی