تاثیر معلمان بر بهبود کیفیت زندگی دانش آموزان از طریق آموزش مهارت های زندگی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش کلیدی معلمان در ارتقای کیفیت زندگی دانش آموزان با محوریت آموزش مهارت های زندگی است. مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی، بستری فراتر از آموزش دروس رسمی فراهم می کند و معلم در این میان، نقش تسهیل گر و الگوی رفتاری را ایفا می کند. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت هایی نظیر هوش هیجانی، حل مسئله و تاب آوری توسط معلمان، به طور معناداری بر بهزیستی تحصیلی و کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان تاثیرگذار است. علاوه بر این، معلم با ایجاد اتمسفر روانی مثبت در کلاس درس، نه تنها توانمندی های شناختی دانش آموز را تقویت می کند، بلکه به عنوان یک منبع حمایت اجتماعی، سطح امیدواری و رضایت از زندگی را در وی ارتقا می دهد. تعاملات سازنده معلم-دانش آموز موجب می شود تا الگوهای رفتاری صحیح درونی شده و مهارت های ارتباطی در موقعیت های واقعی زندگی به کار گرفته شوند. در واقع، حضور آگاهانه معلم در فرایند یادگیری-یاددهی، منجر به کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی دانش آموزان می گردد که این امر مستقیما شاخص های سلامت روان و کیفیت زندگی را بهبود می بخشد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که حمایت اجتماعی معلم و ایجاد جو عاطفی مثبت در کلاس، پیش شرط های اصلی بهبود کیفیت زندگی دانش آموزان هستند.

کلیدواژه ها:

معلم ، مهارت های زندگی ، کیفیت زندگی ، دانش آموزان ، بهزیستی تحصیلی.