تاثیر آموزش هنر و موسیقی بر خلاقیت و مهارت های حرکتی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش هنر و موسیقی بر رشد خلاقیت و مهارت های حرکتی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. با توجه به حذف تدریجی درس هنر و موسیقی از ساعات درسی مدارس و تمرکز بر دروس شناختی پایه، این مطالعه به دنبال ارائه شواهد تجربی درباره پیامدهای این محرومیت آموزشی است. پژوهش حاضر با روش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، تاثیر یک دوره ۱۶ هفته ای آموزش تلفیقی هنر (نقاشی، مجسمه سازی) و موسیقی (ریتم، آواز) را بر دو گروه ۳۰ نفره از دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی بررسی کرده است. خلاقیت با استفاده از آزمون تصویرسازی خلاق تورنس (فرم ب) و مهارت های حرکتی ظریف و درشت با استفاده از آزمون رشد حرکتی برونینینکس-اوزرتسکی سنجیده شدند. یافته های کمی نشان داد که گروه آزمایش در پس آزمون، نمرات معناداری بالاتری در همه مولفه های خلاقیت (سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار، بسط) و نیز در مهارت های حرکتی ظریف (هماهنگی دست و چشم، چالاکی دست) و درشت (تعادل، هماهنگی دوطرفه) کسب کردند. تحلیل کیفی آثار هنری و مشاهدات کلاسی نیز حاکی از افزایش قابل توجه در تنوع ایده ها، جسارت در تجربه مواد جدید و بهبود کنترل حرکتی در اجرای تکالیف بود. این پژوهش نتیجه می گیرد که آموزش هنر و موسیقی نه تنها به عنوان فعالیت های فوق برنامه یا تجملی، بلکه به عنوان بخشی ضروری از برنامه درسی می تواند به رشد همه جانبه شناختی-حرکتی دانش آموزان کمک کند. نتایج بر لزوم بازنگری در ساعات اختصاص یافته به این دروس و ارتقای کیفیت آموزش آن ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، آموزش موسیقی ، خلاقیت ، مهارت های حرکتی ، برنامه درسی ، یادگیری تلفیقی.