تربیت فردیت و خلاقیت در محیط های آموزشی

تربیت فردیت و خلاقیت یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی معاصر است.آموزش صرفا انتقال دانش نیست، بلکه پرورش انسان اندیشمند است.فردیت به معنای شناخت هویت، استعدادها و تفاوت های فردی فراگیران است.خلاقیت توانایی تولید ایده های نو و حل مسائل به شیوه های متفاوت است.محیط های آموزشی نقش تعیین کننده ای در شکوفایی این دو دارند.ساختارهای خشک و حافظه محور خلاقیت را محدود می کنند.در مقابل، یادگیری فعال زمینه بروز فردیت را فراهم می سازد.معلم در این فرایند نقش راهنما و تسهیل گر را ایفا می کند.احترام به تفاوت های فردی انگیزه یادگیری را افزایش می دهد.برنامه درسی انعطاف پذیر امکان انتخاب و تجربه را گسترش می دهد.روش های مشارکتی تعامل و تفکر خلاق را تقویت می کنند.فضای امن روانی شرط اساسی ابراز ایده های نو است.ترس از خطا مانع خلاقیت دانش آموزان می شود.پذیرش اشتباه به عنوان فرصت یادگیری ضروری است.فناوری های آموزشی ابزار مناسبی برای پرورش خلاقیت اند.

کلیدواژه ها:

دانش اموزان ، خلاقیت ، تقویت ، فرصت ، یادگیری