تاثیر آموزش جغرافیا در یادگیری و تفکر انتقادی در مدارس

آموزش جغرافیا در مدارس، غالبا به عنوان یک درس حفظی و مبتنی بر نام پایتخت ها، رودخانه ها و کوه ها تلقی می شود. این رویکرد سنتی، نتوانسته است توانایی های فکری دانش آموزان را برای درک پیچیدگی های جهان و نقش آن ها به عنوان شهروندان مسئول و آگاه پرورش دهد. این پژوهش به تحلیل جامع تاثیر آموزش جغرافیا در یادگیری و تفکر انتقادی در مدارسمی پردازد. جغرافیادر این پژوهش، فراتر از یک رشته علمی، به عنوان یک ابزار قدرتمند برای توسعه تفکر فضایی، تحلیل روابط انسان و محیط، و درک چندجانبه گراییدر نظر گرفته می شود. این پژوهش بر این مبنا استوار است که مدارس، با تغییر رویکرد تدریس از حفظیات به تفکر جغرافیایی (Geographical Thinking)، می توانند به دانش آموزان در ایجاد یک درک عمیق از جهان و استفاده از آن برای حل مسائل امروز کمک کنند. یافته ها حاکی از آن است که آموزش جغرافیا به صورت تحلیل محور، به طور موثری به افزایش سواد جغرافیایی، مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادیدر دانش آموزان منجر شده است. چالش های موجود، مانند فشارهای برنامه درسی، کمبود منابع معتبر و مقاومت در برابر تغییر، مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت، راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای معلمان و مدیران مدارس ارائه می شود تا از آموزش جغرافیا به عنوان یک ابزار قدرتمند برای تفکر و یادگیری استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

جغرافیا ، آموزش ، تفکر انتقادی ، یادگیری ، تفکر فضایی ، شهروندی جهانی