نقش آموزش معکوس در فضای مجازی بر اشتیاق دانش آموزان

با گسترش فناوری های دیجیتال و فضای مجازی، شیوه های سنتی آموزش با چالش های متعددی مواجه شده و ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری بیش از پیش آشکار شده است. آموزش معکوس به عنوان یکی از این رویکردها، با تغییر نقش معلم و دانش آموز و جابه جایی زمان ارائه محتوا و فعالیت های کلاس، فرصت یادگیری فعال و معنا دار را فراهم می سازد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی و کیفی و به روش کتابخانه ای، به بررسی نقش آموزش معکوس در فضای مجازی بر اشتیاق، انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش معکوس موجب افزایش مسئولیت پذیری، مشارکت فعال، انگیزش درونی و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری می شود و مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و حل مسئله آنان را تقویت می کند. همچنین، استفاده از محتوای چندرسانه ای و امکان یادگیری خودتنظیم شده، جذابیت یادگیری را افزایش می دهد و تجربه یادگیری دانش آموزان را معنا دار و پویاتر می سازد. با وجود مزایا، موفقیت آموزش معکوس در فضای مجازی مستلزم رعایت الزامات اجرایی شامل آمادگی معلمان، طراحی محتوای متناسب، دسترسی برابر به فناوری و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است. بر این اساس، آموزش معکوس به عنوان روشی نوین و اثربخش می تواند نقش مهمی در ارتقای انگیزش، اشتیاق و مشارکت فعال دانش آموزان ایفا کند و زمینه یادگیری مستقل، خلاق و معنادار در محیط های مجازی را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، فضای مجازی ، اشتیاق دانش آموزان ، انگیزش یادگیری ، مشارکت فعال.