نقش مدارس هیئت امنایی در بهبود بهره وری منابع مالی و انسانی

این مقاله با هدف بررسی نقش مدارس هیئت امنایی در ارتقای بهره وری منابع مالی و انسانی در نظام آموزش و پرورش ایران نگاشته شده است. در این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به مطالعات کتابخانه ای، به تحلیل ساختار مدیریتی، سازوکارهای مالی و شیوه های مدیریت نیروی انسانی در این مدارس پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که الگوی هیئت امنایی با تمرکز زدایی از تصمیم گیری، ایجاد شفافیت مالی، و مشارکت دهی ذی نفعان محلی (اولیا، خیرین و جامعه محلی) می تواند منجر به تخصیص بهینه تر منابع مالی، افزایش حس مسئولیت پذیری، و انگیزش بیشتر کارکنان شود. همچنین، چالش هایی نظیر نبود چارچوب نظارتی یکپارچه، امکان نابرابری در فرصت های آموزشی و کمبود آگاهی اعضای هیئت امنا مورد بحث قرار گرفته است. در پایان، راهکارهایی برای تقویت این مدل و تعمیم تجارب موفق آن ارائه گردیده است. این مقاله نتیجه می گیرد که مدارس هیئت امنایی در صورت استقرار صحیح و پشتیبانی قانونی، ظرفیت قابل توجهی برای ارتقای کارایی و اثربخشی نظام آموزشی دارند.

کلیدواژه ها:

مدارس هیئت امنایی ، بهره وری منابع ، مدیریت مالی آموزش ، مدیریت منابع انسانی ، تمرکز زدایی آموزشی ، مشارکت مردمی.