تاثیر طرد اجتماعی بر خودپنداره دانش آموزان

طرد اجتماعی یکی از عوامل مهم در شکل گیری و تداوم مشکلات روان شناختی در دانش آموزان به شمار می رود. این پدیده می تواند تاثیرات عمیقی بر خودپنداره فرد داشته باشد و کیفیت زندگی تحصیلی و اجتماعی او را کاهش دهد. پژوهش های پیشین نشان داده اند که دانش آموزانی که تجربه طرد اجتماعی را دارند، اعتمادبه نفس پایین تر و احساس ارزشمندی کمتری دارند. خودپنداره به عنوان یک سازه روان شناختی، نقش کلیدی در سلامت روان و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند و تحت تاثیر تعاملات اجتماعی قرار می گیرد. طرد اجتماعی ممکن است از طریق کاهش فرصت های مشارکت در گروه های همسال، ایجاد اضطراب اجتماعی و احساس انزوا، موجب تغییرات منفی در خودپنداره شود. علاوه بر این، تجارب طرد مکرر می تواند منجر به درک ناکارآمد از توانمندی های فردی و کاهش انگیزه تحصیلی گردد. برخی مطالعات نشان می دهند که حمایت خانوادگی و همسالان می تواند اثرات منفی طرد اجتماعی را تعدیل کند، اما فقدان چنین حمایت هایی، آسیب پذیری دانش آموزان را افزایش می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین طرد اجتماعی و خودپنداره دانش آموزان طراحی شده است. نمونه شامل گروهی از دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از پرسشنامه های استاندارد اندازه گیری گردید. داده ها با روش های آماری مناسب تحلیل و نتایج نشان داد که طرد اجتماعی با کاهش خودپنداره دانش آموزان ارتباط معنادار دارد. این یافته ها بر اهمیت مداخلات روان شناختی و تربیتی برای کاهش طرد اجتماعی و تقویت خودپنداره تاکید می کنند. بنابراین ایجاد برنامه های آموزشی و گروهی که مشارکت و تعامل مثبت را تشویق کند، می تواند به بهبود سلامت روان و خودپنداره دانش آموزان کمک نماید. همچنین، ارتقاء مهارت های اجتماعی و آموزش مهارت های مقابله ای به دانش آموزان می تواند اثرات منفی طرد اجتماعی را کاهش دهد. با توجه به نتایج، لازم است والدین، معلمان و مشاوران با شناخت بهتر این پدیده، محیط حمایتی مناسبی برای دانش آموزان فراهم آورند. در نهایت، پژوهش های آینده می توانند به بررسی عوامل میانجی و تعدیل کننده در رابطه طرد اجتماعی و خودپنداره بپردازند. این مطالعه نشان می دهد که توجه به بعد اجتماعی تحصیل، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی بلکه به تقویت روان شناختی دانش آموزان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

طرد اجتماعی ، خودپنداره ، دانش آموزان ، سلامت روان ، تعامل اجتماعی